Archive for the ‘“Öykümsü Yazılar”’ Category
Işıklar Karardı mı?
Ağustos 30th, 2009 | 
Author: 
TürkCelil…
Etrafında balık tutmaya çalışan onca insanın, tepelerinde uçuşan martıların cırlak seslerini bile duymuyordu.
Beyninde o
luşan ve sanki peşi sıra, dizi halinde hoplayıp zıplayarak, birbirlerini ite-kaka yürüyen, belki de kavga eden onca soru işaretinin sırrını çözmeye uğraşıyordu saatlerdir.
Posted in 
Oyun: Sahne 1 Öykü 1)
TürkCelil…
Trenin gelmesine daha bir hayli zaman vardı.
Peronda ki eskimiş Banka reklamlı bank’lara oturmuş gelenleri izliyordu.
Ne kadar çok insan vardı tanrım, her birinin ayrı bir öyküsü olmalı diye düşündü adam. Read the rest of this entry »
Çirkef…
TürkCelil…
Cam kenarına oturdu, kirli camdan dışarıya baktı, aradan geçen onca saatten sonra bile yaşadığı tartışmanın etkisinden kurtulamamış, elleri titriyordu.
Garsonun, masanın kenarına bıraktığı ince belli çay bardağına baktı.
Birden çayı özlediğini duyumsadı.
Bana Sevgiyi Anlat…
TürkCelil…
Dokunuş mudur sevgi, bir bakış mıdır sadece, yoksa yüreklerde bir kıpırtı mı? Anlat bana sevgiyi, demiştim, dolu dolu.
Uzaklara, çok uzaklara doğru uzanırken bakışları, buğulanırdı birden gözleri. Read the rest of this entry »
Ah Biz Erkekler!..
Düşüncelerinize katılmasam bile onları söyleme hakkını ölene kadar desteklerim.
TürkCelil…
-“Nihayet doktor, ancak karar verebildim ve kendimi buraya zor attım.”
Bu sözleri söylerken yüzünü yana doğru çevirdi genç kadın, gözleri dolmuştu. Read the rest of this entry »
Karlaaaaarrrr…
‘Hür’ olmadığı halde; kendisini ‘öyle’ sananlar kadar ‘köle’ yoktur. Goethe.
TürkCelil….
Canım Arkadaşım Yeter Ağören’e Sevgiyle…
Dostlara Kısacık Bir Mektup…
İstanbul artık Bahar’ı karşılıyor diyorken ben, dün gece iklimler arası çıkan çatışma, anlaşmazlık sonucu zorunlu olarak Kar düşmüş Bahar filizi veren bitkiler üstüne. Read the rest of this entry »
Düşlerim Hep Genç Kalıyor…
Sözcükler yanlış anlama kaynağıdır. Asıl olan davranışlardır…
TürkCelil…
Koltuğuna oturdu, pencereden uzaklara bakmaya başladı. Bazen derinlere dalar ya kişi, sokaktan geçenlere bakar, ya da kaldırımlarda dikilenlere. Onlardan örnekler seçer yaşamın renkleri için. Read the rest of this entry »
Söyle Çiçeğim Adın Ne Senin?..
Ben, sandığınız gibi biri değil, sadece olduğum gibiyim!..
TürkCelil…
Anı-Öykü
Doğayı, taşıyla toprağıyla akan deresi yükselen tepeleriyle ve tabii ki ağaçları ve çiçekleriyle çok seviyorum. Ağaç ve çiçekler; onları sadece seyretmeyi değil, fidan olarak almak, ağaç fidanıysa eğer; ona özgü bir yer bulmak yeterli derinliğe ekmek ve sonra ilk suyunu vermek. Read the rest of this entry »
Pazar Yokuşu…
Çok dostu olan insan asla fakir değildir!..
TürkCelil…
Hamdullah bey bir emekli artık, yağmurlu ve serin havalarda romatizmaları azmasa emekliliğin tadını tam çıkaracak ama, olmuyor işte.
Üstüne üstlük bir de yalnız. Read the rest of this entry »
Dilâra…
TürkCelil…
İnce uzun, narindi parmakları.
Simsiyah dalgalı saçlarına, kızgın güneşin ışıkları süzülüyordu altında oturdukları, ulu çınarın yaprakları arasından. Kadının ellerini avuçlarına almış inceliyordu adam. Her karesini, her çizgisini, bir falcı gibi. Öylesine yumuşacık, öylesine pürüzsüzdü ki bu parmaklar.
